ย้อนกลับมาที่ทศกัณฑ์ ขณะที่นางสีดาและพระรามกำลังจะตาย หนุมานได้เฝ้าอยู่ข้างๆหนุมานนั้นได้พูดถึงเรื่องราวในอดีตที่เคยทำร่วมกับพระรามมาด้วยความเศร้าโศก บังเอิญในถ้อยความนั้นมีทศกัณฑ์อยู่ด้วย พระรามจึงพูดด้วยคิดถึงอดีตว่า
" เราก็นึกถึงช่วงเวลานั้นบ่อยๆ หากไม่ได้พวกเจ้าช่วยเราไม่รู้จะโค่นพญายักษ์ตนนั้นได้หรือไม่โชคดีที่กำราบทศกัณฑ์ลงได้ ไม่เช่นนั้นแม่สีดาคงไม่อยู่กับข้ามาจนถึงวันนี้ "
นางสีดาฟังก็นึกถึงอดีตตาม พร้อมกลับบอกพระรามว่า
" ตัวข้าหาได้กลัวท่านทศกัณฑ์ไม่ อย่างไรท่านทศกัณฑ์ก็ไม่มีทางทำร้ายข้าได้หรอก ข้ากลับนึกสงสารท่านทศกัณฑ์เสียด้วยซ้ำ ที่ต้องตายทั้งที่ข้าไม่มีโอกาสได้บอกท่าน "
พระรามกับหนุมานงงกับสิ่งที่นางสีดาพูด ไม่ใช่แค่พระรามกับหนุมานเท่านั้น ทศกัณฑ์ก็มาเฝ้าดูนางอันเป็นที่รักด้วยร่างวิญญาน พระรามจึงถามถึงความที่นางสีดาพูดนางสีดาจึงบอกแก่ทุกคนถึงความลับที่ตนเองปิดบังมาตลอด
" อันที่จริงนั้นพญายักษ์ที่ท่านว่าคือเสด็จพ่อของข้าเอง นั่นเป็นเหตุผลที่ข้าไม่เคยกลัวท่านและไม่เคยขัดขืนเมื่อยามถูกลักพาตัว ข้าหวังเพียงได้บอกความจริงแก่ท่านพ่อและกราบท่านสักครั้งนึงแต่ไม่เคยได้มีโอกาส "
พระรามและหนุมานได้ฟังรู้สึกเสียใจเพราะพวกตนนั้นได้ฆ่าบุพการีของนางสีดาด้วยความเสียใจพระรามขออโหสิกรรมและจากนางสีดาไปอย่างสงบ ยังเหลือหนุมานที่รอการสิ้นใจของนางสีดาอยู่ใกล้ หนุมานนั้นเคยคิดว่านางสีดาไม่กลัวทศกัณฑ์เพราะแอบมีใจให้ทศกัณฑ์ก็เลยพูดด้วยความโล่งอกกับความรู้สึกที่เก็บมานาน
" ข้าคิดว่าแม่สีดาหลงรักทศกัณฑ์จึงไม่กลัว ที่แท้ข้าเข้าใจผิดมาตลอด ข้าขอโทษ " เมื่อหนุมานพูดจบนางสีดายิ้มแล้วสิ้นลม
ทิ้งไว้แต่หนุมานกับวิญญานของทศกัณฑ์หนุมานนำศพทั้งสองไปทำพิธี ส่วนทศกัณฑ์นั้นเสียใจมากจนน้ำตาไหลเป็นสายเลือดจากการหลงรักนางสีดา ซ้ำนางยังรู้ว่าตนเป็นพ่อ รักต้องห้ามกับความผิดที่ก่อขึ้น ทำให้ทศกัณฑ์โกรธตัวเองและยังเคียดแค้นต่อโชคชะตา ทศกัณฑ์จึงคำรามสุดเสียง เสียงนั้นดังสะเทือนไปทั่วฟ้าได้ยินไปทุกภพทุกหนแห่ง หากใครรู้จักทศกัณฑ์ย่อมรู้แน่ว่าเป็นเสียงใคร
พระพรหมปรากฏตัวขึ้นทันทีที่สิ้นเสียงคำราม ทศกัณฑ์ยืนนิ่งด้วยความโกรธย้อนนึกถึงอุบายที่พระนารายณ์ของพระราม พร้อมตัดพ้อกับพระพรหมเรื่องจะส่งตนเองไปเกิดทำนองว่า ไปเกิดก็แพ้อุบายอีก พระนารายณ์ใช้แต่อุบาย
พระพรหมจึงบอกว่า
" ในครั้งนี้นั้นตัวท่านมีโอกาสลิขิตชีวิตตัวเองแล้ว ท่านกับแม่สีดามิได้มีความผูกพันธ์กันด้วยสายเลือดอีกแล้ว หากท่านต้องการปล่อยดวงใจของตนเองทิ้งไปอีก ตัวข้าก็ไม่อาจขัดขืนได้ "
ทศกัณฑ์ได้ฟังก็กึ่งรับกึ่งสู้ แต่ด้วยใจพญายักษ์จึงตัดสินใจที่จะไปเกิด ตั้งใจสู้ให้ถึงที่สุด พระพรหมจึงส่งวิญญานของทศกัณฑ์ล่วงหน้าไปเกิดก่อน
ทศกัณฑ์นั้นลงมาเกิดก่อน 5 ปี เกิดใหม่ครั้งนี้เป็นมนุษย์ได้ชื่อว่า ทศ พ่อแม่เสียชีวิตตั้งแต่เด็กใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านเด็กกำพร้า อดีตชาติเป็นพญายักษ์
พระรามนั้นลงเกิดใหม่ในครอบครัวผู้มีชาติตระกูลโดยพ่อมียศเป็นหม่อมหลวงได้ชื่อว่า รามมินทร์ อดีตชาติเป็นอวตารพระนารายณ์
นางสีดาได้ลงมาเกิดใหม่ในครอบครัวฐานะปานกลางครอบครัวอบอุ่นได้ชื่อว่า ดารินทร์ อดีตชาติเป็นพระลักษมี
หากแต่ลิขิตชะตาครั้งนี้ มิได้มีเพียงพวกเขา 3 คนเท่านั้นที่มาเกิด
จบบทที่ 1
0 ความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น