วันอังคารที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2559

บทที่ 1 ตอนที่ 3

                  ขณะที่พระลักษมีสิ้นลม พระนารายณ์จึงเชิญพระพรหมมาเพื่อช่วยชุบชีวิตพระลักษมี พระพรหมจึงเดินเข้าไปหาพระลักษมีเพื่อจะถอนศรของอินทรชิตออก แต่ปรากฏว่าพระพรหมไม่สามารถถอนศรออกได้ พระนารายณ์เห็นจึงช่วยดึง แต่ก็ไม่สามารถดึงออกได้ พระอิศวรก็ได้ลองดึงศร ปรากฏว่าไม่มีใครดึงออก พระอิศวรจึงคิดทำลายศรทิ้ง ก็ยังไม่สามารถทำลายได้ เทพทั้ง 3 ต่างยืนงง พระพรหมจึงทบทวนดูจากกาลเวลา จึงปรากฏความจริงว่าอินทรชิตนั้นก่อนยิงศรได้มอบศรให้เป็นของทศกัณฑ์ด้วยการชุบศรด้วยเลือดของตน ด้วยอินทรชิตเป็นสายเลือดของทศกัณฑ์ศรนี้จึงเปรียบเสมือนส่วนนึงของทศกัณฑ์ ทำให้อิทธิฤทธิ์จากเทพทุกองค์ไม่สามารถทำอะไรศรเล่มนี้ได้ พระนารายณ์ได้เสนอวิธีการแก้ปัญหากับพระอิศวรว่า
         " หากเป็นเช่นนี้ ถ้าเรานำหัวใจกลับคืนสู่ทศกัณฑ์ จะเป็นไปได้หรือไม่ "

                  พระอิศวรครุ่นคิดพิจารณาตามคำพระนารายณ์ จึงเสนอว่าให้ส่งดวงวิญญานของทศกัณฑ์ที่ล่องลอยอยู่ในห้วงเวลาไปเกิดใหม่เพื่อนำดวงใจทศกัณฑ์กลับคืนสู่ร่างกายเพื่อลบล้างพรนั้นเสีย เมื่อสรุปดังนั้นพระพรหมจึงเข้าสู่ห้วงอสงไขยเวลาหรือเวลาอันเป็นนิรันดร์เพื่อคุยกับจิตของทศกัณฑ์ ว่าจะให้โอกาสทศกัณฑ์ได้มีโอกาสพบกับนางสีดาอีกครั้ง เมื่อพระพรหมพบจิตทศกัณฑ์จึงยื่นข้อเสนอทันทีว่า
          " ท่านพญายักษ์เรามาด้วยมีข้อเสนอแก่ท่าน "

ทศกัณฑ์รู้ทันทีจึงตอบปฏิเสธอย่างรวดเร็ว
          " เรารู้ว่ามาท่านมาด้วยการใด ตัวเราหวังหลุดพ้นวัฏจักรแล้ว ท่านอย่าให้เรากลับสู่วังวนอีกเลย "

พระพรหมพยายามขอร้องทศกัณฑ์พร้อมทั้งยื่นข้อเสนอ
          " ท่านไม่คิดถึงนางสีดารึ ตัวท่านบอกว่ารักนาง หากท่านรักนางจริงดังคำพญายักษ์ เราจักให้โอกาสท่านพิสูจน์ความรักของท่านอีกชาติ เพื่อพิสูจน์ว่าท่านพร้อมจะดูแลนางเสียสละเพื่อนาง เราทั้งสามจะไม่ยื่นมือหรืออิทธิฤทธิ์ใดๆเข้าไปยุ่งเกี่ยว เราให้สัญญา "

ทศกัณฑ์แม้อยากหลุดพ้นแต่ใจยังคงคิดถึงนางสีดาเสมอจึงใจอ่อนโดยง่ายดาย แต่ก็ยังระแวงในพระนารายณ์
          " เราจะเชื่อคำท่านได้อย่างไร และเราต้องทำเช่นไร "

พระพรหมจึงแจ้งแก่ทศกัณฑ์
          " เราจะส่งท่านไปเกิดยังโลกมนุษย์เมื่อนางสีดาถึงแก่ความตายให้พวกท่านทั้ง 2 ได้พบพานกับอีกครา ให้ตัวท่านได้พิสูจน์รักแท้ของท่าน แต่ครานี้ตัวท่านจักไม่มีอิทธิฤทธิใดๆ ไม่ได้เกิดในตระกูลสูงศักดิ์แต่อย่างใด ท่านจะไม่มีอะไรเลย และท่านต้องสร้างทุกอย่างด้วยตัวท่านเอง ท่านยินยอมหรือไม่ หากตัวท่านไม่ยินยอม ด้วยพรของท่านก่อนตาย แม้แต่ข้าก็ไม่สามารถขัดขืนลิขิตพรของท่านได้ "
          " ครั้งนี้ท่านอาจจะได้สู้กับพระรามอีกครั้ง แต่ครั้งนี้จะกลายเป็นท่านที่เริ่มจากศูนย์ ท่านตัดสินใจเอาเองเถิด "

ทศกัณฑ์ได้ยินชื่อพระราม ทั้งโทสะหรือความแค้นบันดาลขึ้นทันที
          " พระรามรึ หึ!! รักนางสีดาไม่ได้ครึ่งของข้าเลยด้วยซ้ำ มีแต่ทำร้ายจิตใจนาง เอาสิ ข้ายอมตามท่านเสนอ " พูดจบทศกัณฑ์ก็สงบจิตให้พระพรหมพาจิตกลับสู่วัฏจักรชีวิตเวียนว่ายตายเกิดอีกหลายต่อหลายรอบ แต่ทุกรอบก็ไม่มีคู่ครองเลยบาง



             เวลาผ่านไปนานกว่า 10 ปี นางสีดาและพระรามสิ้นลมด้วยความชรา ด้วยจิตที่ผูกพันธ์และความดีทำร่วมกันมา วิญญานทั้งคู่ขึ้นสู่สรวงสวรรค์และพบกับพระอินทร์ พระอินทร์ซึ่งรับการขอร้องจากพระพรหมมาแล้วจึงชำระวิญญานนางสีดากับพระราม และบอกกับทั้งสองว่า
          " พวกท่านทำความดีมาตลอด ข้อยินดียิ่ง แต่ยังมีกรรมนึงที่พวกท่านทั้งสองได้ก่อร่วมกัน และกรรมนั้นมันส่งผลกระทบยิ่งใหญ่ต่อเหล่าเทพ ข้าจึงต้องขอให้ท่านลงไปใช้กรรมยังโลกมนุษย์อีกครา แต่พระรามเห็นแก่ความดีที่ท่านเคยสร้างมาครั้งนี้ ท่านจะได้เกิดในตระกูลที่ฐานะร่ำรวย ขอพวกท่านจงโชคดี "

             และพระอินทร์ก็ส่งทั้งสองไปเกิด....

0 ความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น