ทศกัณฐ์ไม่อาจเชื่อสิ่งที่ได้ยินจากพระนารายณ์ พระนารายณ์จึงดลนิมิตให้ทศกัณฐ์ดู ทศกัณฐ์เห็นในนิมิตแล้วไม่อาจห้ามใจได้ เพราะรู้ว่าสิ่งที่คิดนั้นผิดมาตลอด ด้วยความที่เสียใจอยู่แล้ว ได้เห็นในนิมิตยิ่งเสียใจเข้าไปอีกจนหัวใจของทศกัณฐ์บอบช้ำเต้นแรงจนเกิดอาการปริแตก ทศกัณฐ์กระอักเลือดทันที และรู้ว่าตนใกล้ตายอีกคราแล้ว ทศกัณฐ์จึงคำรามครั้งใหญ่เสียงดังก้องฟ้า พื้นปฐพีเกิดแผ่นดินไหว ท้องฟ้าเกิดฟ้าผ่า สวรรค์ นรก และทุกพิภพต่างได้ยินทั่วกัน เหล่ายักษ์ทั่วทุกพิภพต่างรู้ทันทีว่าเป็นเสียงทศกัณฐ์ ไม่เพียงเท่านั้นเหล่าลิงต่างก็รู้เช่นกันว่าเป็นเสียงศัตรูคู่อาฆาตที่ตนเคยสู้รบมา
หลังจากคำรามเสร็จทศกัณฐ์น้ำตาไหลเป็นสายเลือดและหันหน้ามาพูดกับพระนารายณ์ว่า
" มหาเทพผู้ยิ่งใหญ่ช่างสกปรกยิ่งนัก แสร้งทำเป็นเกิดเป็นมนุษย์ธรรมดาแต่ที่ไหนได้ วางอุบายไว้อย่างแยบยล พร้อมไพร่พลนานาชาติพันธุ์ อีกทั้งใช้อิสตรีเป็นเครื่องมือ หึ!! "
พระลักษมีไม่อาจฟังทศกัณฐ์ด่าทอพระนารายณ์ จีงปรากฏตัวออกมาด้วยรูปร่างสง่างามแต่งองค์ทรงเครื่องเต็มยศแต่ยังคงใบหน้านางสีดาไว้ หวังให้ทศกัณฐ์ใจอ่อนยอมฟังคำตน จากนั้นมายืนตรงหน้าทศกัณฐ์ที่กำลังก้มหน้าลงเพราะหมดแรง และได้อธิบายแกทศกัณฐ์ว่า
" การที่ข้าไปเกิดเป็นลูกท่านนั้นหาใช่อุบายของพระนารายณ์ไม่ แต่เป็นความคิดของข้าเองที่หวังใช้ความเป็นพ่อลูกกับท่านเพื่อสงบสงครามที่จะเกิดขึ้น ขอท่านโปรดยกโทษให้ข้าด้วย "
ทศกัณฐ์เงยหน้าขึ้นมอง แม้ใบหน้าภายนอกเป็นนางสีดาแต่ทศกัณฐ์กลับเห็นใบที่แท้จริงของพระลักษมีและพูดกับพระลักษมีว่า
" ข้ารู้ว่าท่านคือพระลักษมีไม่ใช่นางสีดาของข้า ท่านไม่ต้องมาทำเป็นพูดดีกับข้า แม้นข้าจักต้องตายอีกครา แต่ตัวข้าไม่ขอเกิดมาพบเจอพวกท่านอีก หากข้าเกิดใหม่เป็นยักษ์ แม้มีอิทธิฤทธิ์มากเพียงใด ก็ต้องเจอพระนารายณ์ใช้อุบายปราบอีกอยู่ดี และต้องเจอท่านใช้อุบายล้อเล่นกับหัวใจของข้าอีกอยู่ดี "
ทศกัณฐ์หันหน้าไปหาพระอิศวรและพูดเสียดสีพระอิศวรว่าพระอิศวรคงเป็นต้นคิดแผนนี้ พระอิศวรซึ่งไม่เคยคิดแผนการใด จึงโมโหปนรู้สึกผิด พระอิศวรจึงเอ่ยวาจาสัตย์ออกมาแก่ทศกัณฐ์ว่า
" ตัวข้าเทพผู้ยิ่งใหญ่ไม่เคยวางแผนการเรื่องใดให้เกิดทุกข์แก่ผู้อื่น เพื่อเป็นการแสดงความสัตย์ของข้า ข้ามอบพร 1 ประการให้เจ้า คิดหวังสิ่งใดจงเอ่ยมา ข้าจักทำให้เป็นจริง "
ทศกัณฐ์ได้ยินดังนั้นจึงรวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายเงยหน้าขึ้นมองพระนารายณ์กับพระลักษมี จากนั้นเงื้อมมือเสียบเข้าไปที่หน้าอกของตัวเอง พลั่ก!! เทพทุกองค์ตรงนั้นต่างงุนงง ทศกัณฐ์ควักหัวใจตัวเองออกมาและตะโกนสุดเสียงเป็นครั้งสุดท้าย
) ) ) ) " ดี!! ท่านพูดเองนะ ตัวข้าขอมอบหัวใจดวงนี้แก่ผู้ที่เป็นนางสีดาที่แท้จริง ขอให้หัวใจดวงนี้ของข้าปกป้องนางสีดาให้พ้นแก่ภยันตรายใดทั้งปวงแม้เทพอย่างพวกท่านก็ไม่อาจทำอะไรนางได้ และตราบที่หัวใจของข้าอยู่นอกร่างกายข้า พวกท่านทุกองค์จะไม่สามารถใช้อิทธิฤทธิ์ใดๆแก่ข้าได้ ให้ตัวข้าหลุดพ้นจากวัฏจักรแห่งชีวิตตตตต วิตตตต วิตต วิต " ( ( ( (
ทศกัณฐ์วางหัวใจของตนลงกับพื้น และสิ้นใจร่างกายแหลกสลายหายไปในทันที เหลือเพียงหัวใจของพญายักษ์วางอยู่หน้าพระอิศวร บรรยากาศหลังจากทศกัณฐ์จากไปทิ้งความหดหู่ไว้แก่เทพทุกองค์ พระลักษมีเป็นคนแรกที่ก้าวออกมาหวังเก็บหัวใจของทศกัณฐ์ตามคำขอสุดท้าย ระหว่างที่พระลักษมีเก็บหัวใจของทศกัณฐ์ขึ้นมา กลับปรากฏร่างยักษ์ตนหนึ่ง ยักษ์ตนนี้เคยตายไปแล้วครั้งหนึ่งด้วยศรพระลักษณ์ เมื่อตายลงวิญญานกลับไปเกิดยังพิภพยักษ์ ไม่ใช่ใครลูกชายผู้รักบิดาตนยิ่งกว่าใคร อินทรชิต!! พระอิศวรเห็นอินทรชิตมา คิดว่าอินทรชิตหวังมาเคารพหัวใจของทศกัณฐ์ครั้งสุดท้าย แต่ด้วยหวังดีเพราะยักษ์ที่ไม่ได้รับอนุญาตให้ออกจากพิภพยักษ์ หากออกมาวิญญานจะแตกสลายไม่สามารถเกิดใหม่ได้อีก จึงพูดกับอินทรชิตว่า
" อินทรชิตทศกัณฐ์ได้ตัดสินใจทุกอย่างด้วยทศกัณฐ์เอง การที่เจ้ามาแม้มาด้วยความรัก แต่ก็ผิดกฏ เห็นแก่ทศกัณฐ์ ข้าให้เวลาเจ้ากลับไปซะตอนนี้เถิด "
อินทรชิตไม่พูดจาใดๆและง้างศรวิษณุปาณัมลั่นใส่หัวใจทศกัณฐ์ทันที พระนารายณ์, พระอิศวรและพระลักษมีคิดว่าอินทรชิตยิงศรไว้อาลัยให้บิดา เนื่องด้วยฤทธาของศรวิษณุปาณัมนั้น ให้เกิดพสุธาเคลื่อน แผ่นฟ้าคำราม เกิดบันดาลความมืดมน ฝนตกทั่วทุกสารทิศ ดั่งพญายักษ์ร้องไห้ก็ไม่ปาน แต่ขณะที่ทุกคนยืนมองศรพุ่งไปยังดวงใจของผู้เป็นบิดาอินทรชิตนั้น ศรของอินทรชิตกลับเบี่ยงออกเล็กน้อย ส่งผลให้ศรนั้นพุ่งเข้าปักหัวใจพระลักษมี พระอิศวรและพระนารายณ์ไม่ตกใจอะไรเพราะคิดว่ามีพรของทศกัณฐ์ปกป้องอยู่ แต่ไม่เป็นเช่นนั้น พระลักษมีสิ้นลมแล้ว อินทรชิตยิ้มพร้อมทั้งร่างกายที่กำลังแหลกสลายได้ตะโกนสุดเสียงออกมา
" สาแก่ใจข้าแล้วพวกท่านจงรับรู้ถึงการสูญเสียคนรักบ้างเถิด หยอกล้อกับโชคชะตาของบิดาข้า พวกท่านสมควรตายยยยย พวกท่านไม่ต้องฉงนไป บิดาข้ารักเพียงนางสีดาผู้เป็นน้องข้า หาใช่พระลักษมีไม่
ท่านสมควรตายแล้ววววว "
สิ้นเสียงอินทรชิตก็แหลกสลายไป....
จบตอนที่ 2
0 ความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น